ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ 5 – ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ (Summary)
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ: “ಕರ್ಮತ್ಯಾಗ ಶ್ರೇಷ್ಠವೇ? ಅಥವಾ ಕರ್ಮಯೋಗವೇ?” ಕೃಷ್ಣನ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟ: ಎರಡೂ ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ, ಆದರೆ ಕರ್ಮಯೋಗವೇ ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ.
- ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸ vs ಕರ್ಮಯೋಗ: ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸ = ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕರ್ಮ ತ್ಯಜಿಸುವುದು; ಕರ್ಮಯೋಗ = ಒಳಗಿನಿಂದ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ ತ್ಯಜಿಸಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು. ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿರುವವನೇ ನಿಜ ಸಂನ್ಯಾಸಿ.
- ನಿಜ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಲಕ್ಷಣ: ಯಾರು ಫಲಾಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ದ್ವೇಷ–ಆಸೆಯ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ಮೀರುತ್ತಾನೆ, “ನಾನು ಮಾಡುವವನು” ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಯೋಗಿ, ಸಂನ್ಯಾಸಿ, ಮುಕ್ತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
- ಕರ್ಮ ಫಲ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ: ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ: ಆತ್ಮ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕರ್ಮ, ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ, ದೇಹ–ಮನಸ್ಸು–ಬುದ್ಧಿಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಯಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ ಪಾಪ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.
- ಒಳಗಿನ ಶಾಂತಿ (ಆಂತರಿಕ ಸುಖ) ಯೋಗಿಯ ಸುಖ, ಹೊರಗಿನ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಆತ್ಮನೊಳಗಿನ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಸ್ಥಿರ, ಶಾಶ್ವತ, ಅಚಲ.
- ಶಾಂತಿಯ ಸೂತ್ರ: ಕೃಷ್ಣನು ಶಾಂತಿಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ತಾನು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತ. ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
“ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆಸೆ–ಅಹಂಕಾರ ತ್ಯಜಿಸಿದವನೇ ನಿಜ ಸಂನ್ಯಾಸಿ; ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ ಶಾಂತಿಯೇ ಪರಮ ಸುಖ.”
Comments
Post a Comment