ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ 6 – ಧ್ಯಾನಯೋಗ (Summary)
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಮನಸ್ಸಿನ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಶುದ್ಧಗೊಂಡಾಗ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಧ್ಯಾನಯೋಗವೇ ಮುಂದಿನ ಹಂತ.
- ನಿಜ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಯಾರು? ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಎಂದರೆ ಕರ್ಮ ಬಿಡುವವನು ಅಲ್ಲ. ಫಲಾಸೆ ತ್ಯಜಿಸಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುವವನೇ ನಿಜ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಮತ್ತು ಯೋಗಿ.
- ಆತ್ಮನೇ ಮಿತ್ರ, ಆತ್ಮನೇ ಶತ್ರು: ಮನಸ್ಸು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ → ಮಿತ್ರ, ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪಿದರೆ → ಶತ್ರು; ಹೊರಗಿನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೊದಲು, ಒಳಗಿನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು.
- ಧ್ಯಾನದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವಿಧಾನ: ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಏಕಾಂತ, ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳ, ಸರಳ ಆಸನ, ಶರೀರ, ಕತ್ತು, ತಲೆ ನೇರ, ದೃಷ್ಟಿ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ಬಿಂದು ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು, ಇದು ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಅಂಧ ವಿಧಿ ಅಲ್ಲ.
- ಮಿತ ಜೀವನ = ಧ್ಯಾನಸಾಧನೆ: ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವವು: ಅತಿ ಆಹಾರ, ಉಪವಾಸ, ಅತಿನಿದ್ರೆ, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ. ಸಮತೋಲನದ ಜೀವನವೇ ಯೋಗ.
- ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆ – ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಅರ್ಜುನನು ನೇರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲ, ಬಲಿಷ್ಠ, ಹಿಡಿಯಲಾಗದಷ್ಟು ಕಠಿಣ.” ಇದು ಎಲ್ಲ ಸಾಧಕರ ಪ್ರಶ್ನೆ.
- ಕೃಷ್ಣನ ಉತ್ತರ: ಅಭ್ಯಾಸ + ವೈರಾಗ್ಯ: ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೂತ್ರ: ಅಭ್ಯಾಸ (ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ), ವೈರಾಗ್ಯ (ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿತ). ಒಂದರಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
- ಯೋಗಭ್ರಷ್ಟನ ಗತಿ? ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವನ ಗತಿ ಏನು? ಕೃಷ್ಣನ ಭರವಸೆ: ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಮತ್ತೆ ಸಾಧನೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
- ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ: ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಸಿಸಿದ ಭಕ್ತನಾದ ಯೋಗಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ → ಭಕ್ತಿ ಎಂಬ ತಿರುವು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.
“ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಿತ್ರನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳು; ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮಶಾಂತಿಗೆ ಸೇರು.”
Comments
Post a Comment