ದಶಶ್ಲೋಕೀ ಸ್ತುತಿಃ (daśaślokī Stuti)

दशश्लोकी स्तुतिः | ದಶಶ್ಲೋಕೀ ಸ್ತುತಿಃ | daśaślokī stuti

ದಶಶ್ಲೋಕೀ ಸ್ತುತಿಃ

ಸಾಮ್ಬೋ ನಃ ಕುಲದೈವತಂ ಪಶುಪತೇ ಸಾಮ್ಬ ತ್ವದೀಯಾಃ ವಯಂ ।

ಸಾಮ್ಬಂ ಸ್ತೌಮಿ ಸುರಾಸುರೋರಗಗಣಾಃ ಸಾಮ್ಬೇನ ಸಂತಾರಿತಾಃ ।

ಸಾಮ್ಬಾಯಾಸ್ತು ನಮೋ ಮಯಾ ವಿರಚಿತಂ ಸಾಮ್ಬಾತ್ಪರಂ ನೋ ಭಜೆ ।

ಸಾಮ್ಬಸ್ಯಾನುಚರೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಮಮ ರತಿಃ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ 1 ॥

ವಿಷ್ಣ್ವಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಪುರತ್ರಯಂ ಸುರಗಣಾಃ ಜೇತುಂ ನ ಶಕ್ತಾಃ ಸ್ವಯಂ ।

ಯಂ ಶಂಭುಂ ಭಗವಂತಂ ವಯಂ ತು ಪಶವೋಽಸ್ಮಾಕಂ ತ್ವಮೇವೇಶ್ವರಃ ।

ಸ್ವಸ್ವಸ್ಥಾನಜಲಧಿರ್ಹಯಾ ಶ್ರುತಿಚಯೋ ಮೌರ್ವೀ ಭುಜಂಗಾಧಿಪಃ ।

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ 2 ॥ 

ಕ್ಷೋಣೀ ಯಸ್ಯ ರಥೋ ರಥಾಂಗಯುಗಲಂ ಚಂದ್ರಾರ್ಕಬಿಂಬದ್ವಯಂ ।

ಕೋದಂಡಃ ಕನಕಾಚಲೋ ಹರಿರಭೂದ್ ಬಾಣೋ ವಿಧಿಃ ಸಾರಥಿಃ ।

ತೂಣೀರಃ ಜಲಧಿರ್ಹಯಾಃ ಶ್ರುತಿಚಯೋ ಮೌರ್ವೀ ಭುಜಂಗಾಧಿಪಃ ।

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ 3 ॥

ಯೇನಾಪಾದಿತಮಂಗ-ಜಾಂಗ-ಭಸಿತಂ ದಿವ್ಯಾಂಗರಾಗೈಃ ಸಮಂ ।

ಯೇನ ಸ್ವೀಕೃತಮಬ್ಜ-ಸಂಭವ-ಶಿರಃ ಸೌವರ್ಣ-ಪಾತ್ರೈಃ ಸಮಂ ।

ಯೇನಾಂಗೀಕೃತಮಚ್ಯುತಸ್ಯ ನಯನಂ ಪೂಜಾರವಿಂದೈಃ ಸಮಂ ।

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೪ ॥

ಗೋವಿಂದಾದಧಿಕಂ ನ-ದೈವತಮಿತಿ ಪ್ರೋಚ್ಚಾರ್ಯ ಹಸ್ತಾವುಭೌ

ಉದ್ಧೃತ್ಯಾಥ ಶಿವಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಗತೋ ವ್ಯಾಸೋ ಮುನೀನಾಂ ವರಃ ।

ಯಸ್ಯ ಸ್ಥಂಭಿತ-ಪಾಣಿರಾನತಿ-ಕೃತಃ ನಂದೀಶ್ವರೇಣಾಭವತ್

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೫ ॥

ಆಕಾಶಃ-ಚ-ಚಿಕುರಾಯತೇ ದಶದಿಶಾ-ಭೋಗೋ ದುಕೂಲಾಯತೇ ।

ಶೀತಾಂಶುಃ-ಪ್ರಸವಾಯತೇ-ಸ್ಥಿರತರ ಆನಂದಃ ಸ್ವರೂಪಾಯತೇ ।

ವೇದಾಂತೋ ನಿಲಯಾಯತೇ ಸುವಿನಯೋ ಯಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವಾಯತೇ ।

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೬ ॥

ವಿಷ್ಣುರ್ಯಸ್ಯ ಸಹಸ್ರ-ನಾಮ-ನಿಯಮಾದ್-ಅಂಬೋರುಹಾಣ್ಯರ್ಚಯನ್

ನೇಕೋನೋಪಚಿತೇಷು ನೇತ್ರಕಮಲಂ ನೈಜಂ ಪದಾಬ್ಜದ್ವಯೇ ।

ಸಂಪೂಜ್ಯಾ-ಸುರಸಂಹತಿಂ ವಿದಲಯಮ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪಾಲೋಽಭವತ್

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೭ ॥

ಶೌರಿಂ ಸತ್ಯಗಿರಂ ವರಾಹವಪುಷಂ ಪಾದಾಂಬುಜಾದರ್ಶನೇ

ಚಕ್ರೇ ಯೋ ದಯಯಾ ಸಮಸ್ತಜಗತಾಂ ನಾಥಂ ಶಿರೋದರ್ಶನೇ ।

ಮಿಥ್ಯಾ-ವಾಚಮ-ಪೂಜ್ಯಮೇವ ಸತತಂ ಹಂಸಸ್ವರೂಪಂ ವಿಧಿಂ

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೮ ॥

ಯಸ್ಯಾಸಂಧರಣೀ ಜಲಾಗ್ನಿಪವನ ವ್ಯೋಮಾರ್ಕ-ಚಂದ್ರಾದಯೋ

ವಿಖ್ಯಾತಾಸ್ತನವೋಽಷ್ಟಧಾ ಪರಿಣತಾ ನಾನ್ಯತ್ತತೋ ವರ್ತತೇ ।

ಓಂಕಾರಾರ್ಥವಿವೇಚನೀ ಶ್ರುತಿರಿಯಂ ಚಾಚಷ್ಟ ತುರ್ಯಂ ಶಿವಂ

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೯ ॥

ವಿಷ್ಣುಬ್ರಹ್ಮಸುರಾಧಿಪಪ್ರಭೃತಯಃ ಸರ್ವೇಽಪಿ ದೇವಾ ಯದಾ

ಸಂಭೂತಾತ್-ಜಲಧೇರ್-ವಿಷಾತ್-ಪರಿಭವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಸ್ತದಾ ಸತ್ವರಮ್ ।

ತಾನಾರ್ತಾಂ-ಶರಣಾಗತಾನಿತಿ ಸುರಾನ್ ನೋಽರಕ್ಷತ್-ಅರ್ಧಕ್ಷಣಾತ್

ತಸ್ಮಿನ್ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಸುಖೇನ ರಮತಾಂ ಸಾಮ್ಬೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ॥ ೧೦ ॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಮಹಂಸ ಪರಿವ್ರಾಜಕಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರೀಗೋವಿಂದ-ಭಗವತ್-ಪೂಜ್ಯ-ಪಾದ-ಶಿಷ್ಯಾಸ್ಯ ಶ್ರೀಮತ್-ಶಂಕರ-ಭಗವತಃ ಕೃತೌ ದಶಶ್ಲೋಕೀ ಸ್ತುತಿಃ ಸಂಪೂರ್ಣಾ ॥

----

दशश्लोकी स्तुतिः

साम्बो नः कुलदैवतम् पशुपते साम्ब त्वदीयाः वयम् ।

साम्बं स्तौमि सुरासुरोरगगणाः साम्बेन सन्तारिताः ।

साम्बायास्तु नमो मया विरचितं साम्बात्परं नो भजे ।

साम्बस्यानुचरोऽस्म्यहं मम रतिः साम्बे परब्रह्मणि ॥ १ ॥

विष्ण्वाद्याश्च पुरत्रयं सुरगणाः जेतुं न शक्ताः स्वयम् ।

यं शम्भुं भगवन्तं वयं तु पशवोऽस्माकं त्वमेवेश्वरः ।

स्वस्वस्थानजलधिर्हयाः श्रुतिचयो मौर्वी भुजङ्गाधिपः ।

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ २ ॥

क्षोणी यस्य रथो रथाङ्गयुगलं चन्द्रार्कबिम्बद्वयम् ।

कोदण्डः कनकाचलो हरिरभूद् बाणो विधिः सारथिः ।

तूणीरः जलधिर्हयाः श्रुतिचयो मौर्वी भुजङ्गाधिपः ।

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ३ ॥

येनापादितमङ्गजाङ्गभसितं दिव्याङ्गरागैः समम् ।

येन स्वीकृतमब्जसम्भवशिरः सौवर्णपात्रैः समम् ।

येनाङ्गीकृतमच्युतस्य नयनं पूजारविन्दैः समम् ।

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ४ ॥

गोविन्दादधिकं न दैवतमिति प्रोच्चार्य हस्तावुभौ

उद्धृत्याथ शिवस्य सन्निधिगतः व्यासो मुनीनां वरः ।

यस्य स्तम्भितपाणिरानतिकृतः नन्दीश्वरेणाभवत्

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ५ ॥

आकाशश्च चिकुरायते दशदिशाभोगो दुकूलायते ।

शीतांशुः प्रसवायते स्थिरतरानन्दः स्वरूपायते ।

वेदान्तो निलयायते सुविनयो यस्य स्वभावायते ।

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ६ ॥

विष्णुर्यस्य सहस्रनामनियमादम्बोरुहाण्यर्चयन्

नेकोनोपचितेषु नेत्रकमलं नैजं पदाब्जद्वये ।

सम्पूज्यासुरसंहतिं विदालयन् त्रैलोक्यपालोऽभवत्

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ७ ॥

शौरिं सत्यगिरं वराहवपुषं पादाम्बुजादर्शने

चक्रे यो दयया समस्तजगतां नाथं शिरोदर्शने ।

मिथ्यावाचमपूज्यमेव सततं हंसस्वरूपं विधिं

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ८ ॥

यस्यासन्धरणी जलाग्निपवन व्योमार्कचन्द्रादयो

विख्यातास्तनवोऽष्टधा परिणता नान्यत्ततो वर्तते ।

ओंकारार्थविवेचनी श्रुतिरियं चाचष्ट तुरीयं शिवं

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ ९ ॥

विष्णुब्रह्मसुराधिपप्रभृतयः सर्वेऽपि देवा यदा

सम्भूताज्जलधेर् विषात् परिभवं प्राप्तास्तदा सत्वरम् ।

तानार्तान् शरणागतानिति सुरान् नोऽरक्षदर्धक्षणात्

तस्मिन् मे हृदयं सुखेन रमतां साम्बे परब्रह्मणि ॥ १० ॥

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ दशश्लोकी स्तुतिः सम्पूर्णा ॥

---

daśaślokī stutiḥ

sāmbo naḥ kuladaivatam paśupate sāmba tvadīyāḥ vayam ।

sāmbaṁ stoumi surāsuroragagaṇāḥ sāmbeṇa santāritāḥ ।

sāmbāyāstu namo mayā viracitaṁ sāmbātparaṁ no bhaje ।

sāmbasyānucaro'smyahaṁ mama ratiḥ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 1 ॥

---

viṣṇvādyāśca puratrayaṁ suragaṇāḥ jetuṁ na śaktāḥ svayam ।

yaṁ śambhuṁ bhagavantaṁ vayaṁ tu paśavo'smākaṁ tvameveśvaraḥ ।

svasvasthānajaladhirhayāḥ śruticayo maurvī bhujaṅgādhipaḥ ।

tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 2 ॥

---

kṣoṇī yasya ratho rathāṅgayugalaṁ candrārkabimbadvayam ।

kodaṇḍaḥ kanakācalo harirabhūd bāṇo vidhiḥ sārathiḥ ।

tūṇīraḥ jaladhirhayāḥ śruticayo maurvī bhujaṅgādhipaḥ ।

tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 3 ॥

---

yenāpāditamaṅgajāṅgabhāsitaṁ divyāṅgarāgaiḥ samam ।

yena svīkṛtamabjasambhavaśiraḥ sauvarṇapātraiḥ samam ।

yenāṅgīkṛtamacyutasya nayanaṁ pūjāravindaiḥ samam ।

tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 4 ॥

---

govindādadhikaṁ na daivatamiti proccārya hastāvubhau
uddhṛtyātha śivasya sannidhigato vyāso munīnāṁ varaḥ ।

yasya stambhitapāṇirānatikṛtaḥ nandīśvareṇābhavat
tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 5 ॥

---

ākāśaśca cikurāyate daśadiśābhogo dukūlāyate ।

śītāṁśuḥ prasavāyate sthiratarānandaḥ svarūpāyate ।

vedānto nilayāyate suvinayo yasya svabhāvāyate ।

tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 6 ॥

---

viṣṇuryasya sahasranāmaniyamādamboruhāṇyarcayan
nekonopaciteṣu netrakamalaṁ naijaṁ padābjadvaye ।

sampūjyāsurasaṁhatiṁ vidalayan trailokyapālo'bhavat
tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 7 ॥

---

śauriṁ satyagiraṁ varāhavapuṣaṁ pādāmbujādarśane
cakre yo dayayā samastajagatāṁ nāthaṁ śirodarśane ।

mithyāvācamapūjyameva satataṁ haṁsasvarūpaṁ vidhiṁ
tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 8 ॥

---

yasyāsandharaṇī jalāgnipavana vyomārkacandrādayo
vikhyātāstanavo'ṣṭadhā pariṇatā nānyattato vartate ।

oṅkārārthavivecanī śrutiriyaṁ cācaṣṭa turīyaṁ śivaṁ
tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 9 ॥

---

viṣṇubrahmasurādhipaprabhr̥tayaḥ sarve'pi devā yadā
sambhūtājjaladherviṣātparibhavaṁ prāptāstadā satvaram ।

tānārtān śaraṇāgatāniti surān no'rakṣadardhakṣaṇāt
tasmin me hṛdayaṁ sukhena ramatāṁ sāmbe parabrahmaṇi ॥ 10 ॥

---

iti śrīmatparamahaṁsaparivrājakācāryasya śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau daśaślokī stutiḥ sampūrṇā ॥